Bir ses, bir koku, birinin o belli tonu. Bazen tek bir şey yeter ve kendinizi bambaşka bir yerde bulursunuz. Bu blog yazısında beynin tehlike mekanizması nasıl çalışır, vücut geçmişi neden taşır ve o yoğun anlarda ne yapabilirsiniz sorularını araştırma bulgularıyla birlikte ele aldım.

Sabah yorgun uyanıyorsun, sevdiğin şeyler anlamsız geliyor, enerji sıfırda. Bu tembellik değil; tükenmişlik. Nedir, neden olur, nasıl geçer? Bilimsel verilerle anlattım.

Kafanda dönüp duran düşünceler mi var? Aynı konuyu tekrar tekrar düşünüyor, bir türlü bırakamıyorsun. Buna ruminasyon deniyor. Kafanda dönüp duran düşünceler mi var? Aynı konuyu tekrar tekrar düşünüyor, bir türlü bırakamıyorsun. Buna psikolojide ruminasyon deniyor. Ruminasyon; geçmiş hatalar ya da gelecek kaygıları üzerine kurulan döngüsel düşünce kalıbı. Hiçbir şey çözülmüyor, ama düşünceler durmuyor. İyi haber: ruminasyon değiştirilebilir bir alışkanlık. Nasıl kırılır?

Bir kitabın sizi neden ağlattığını hiç düşündünüz mü? Ya da bir karakterin cümlelerini okuyup "bunu ben yazmış olabilirdim" hissi? Bu tesadüf değil. Kitaplar bazen en iyi terapisti oynuyor.

Terapide sessizlik birçok kişiyi tedirgin edebilir. Oysa sessizlik çoğu zaman bir sorun değil, dönüşümün başladığı anlardır. Modern yaşam bizi sürekli uyaranlarla doldururken, terapi odasındaki sessizlik korunmuş ve kasıtlı bir alandır. Araştırmalar, sessizliğin öz-farkındalıkla ilişkili beyin süreçlerine alan açabildiğini göstermektedir. Güven olduğunda sessizlik, terapötik bir araca dönüşebilir. Bazen hiçbir şey söylemeden oturmak da sürecin tam kalbinde olmaktır.

Az ya da kötü uyumak sadece yorgunluk yaratmıyor. Ruh halinizi, karar verme süreçlerinizi ve duygusal dengenizi doğrudan etkiliyor. Peki gece boyunca beyninizde neler oluyor?